Varoluşçuluk Nedir?

Sartre 'varoluş özden önce gelir' der. Bu, bir insan için, kağıt bıçağı gibi üretilmiş bir nesneye kıyasla ne anlama gelir?

Bir kağıt bıçağı üretilmeden (varoluş) önce bir amaçla (öz) tasarlanır — işlevi önce gelir.
Sartre, insanların böyle bir plana sahip olmadığını savunur: biz önce, önceden belirlenmiş bir doğa veya amaç olmadan varoluruz.
Bu yüzden her insan, var olduktan sonra yaptığı seçimler ve eylemler yoluyla kendi özünü — kim olduğunu — tanımlamak zorundadır.

Bir kişi tamamen toplumsal beklentilere uyar, kendi seçimlerini hiç sorgulamaz ve sonra hayatının gerçekten 'kendisine ait' olmadığını hisseder. Hangi varoluşçu kavram bunu açıklar?

Varoluşçular buna 'kötü niyet' (Sartre) ya da otantik-olmama der — rollerin, normların veya bahanelerin arkasına saklanarak kendi özgürlüğünü inkâr etmek.
Sadece sürüyü takip ederek kişi, özgür seçimin kaygısından kaçınır ama aynı zamanda kendi hayatını gerçekten yazma fırsatından da kaçınır.
Otantik varoluş, dışarıdan bir gerekçe olmasa bile kişinin kendi seçimlerini bilinçli olarak sahiplenmesini ve bunların sorumluluğunu almasını gerektirir.

Camus, hayatı 'absürd' olarak tanımlar — anlam arayan insanlarla hiçbir anlam sunmayan bir evren arasındaki çatışma. Sisifos mitini kullanarak buna nasıl yanıt vermemiz gerektiğini söyler?

Sisifos, bir kayayı sonsuza dek yokuş yukarı itmeye mahkûm edilmiştir, kaya her seferinde yuvarlanıp geri gelir — anlamsız, tekrarlayan bir varoluşun simgesidir.
Camus, ne sahte umuda (dinî yanıtlar) kaçmamız ne de vazgeçmemiz (intihar) gerektiğini, bunun yerine absürdü kabul etmemiz gerektiğini savunur.
'İnsan Sisifos'u mutlu hayal etmelidir' sonucuna varır — anlamı dışsal, sabit bir amaçta değil, mücadelenin ve seçimin kendisinde bulmak.